Draadbeen verwonding - Paardenkliniek de Hooge Wijst

Ga naar de inhoud
Casus

Behandeling draadbeen verwonding

Aangeboden werd het nog niet gespeende veulen FAMORA tesamen met haar moeder op onze kliniek. Het veulen had een grote verwonding op de voorzijde van haar rechter achterbeen. De strekpees was geheel doorsneden en het beenvlies was ernstig beschadigd.
Na uitgebreid onderzoek werden met de eigenaar de navolgende behandelingsopties besproken.
Optie 1 opereren: Pees hechten, wond laten volgroeien met granulaatweefsel (wild vlees) aansluitend huidtransplantaties, teneinde een verantwoord resultaat te realiseren.
Dit zou een geschat behandelingstraject van een aantaal maanden gaan beslaan en een flinke onkostenpost opleveren.
Optie 2 euthanasie
In dit overleg met de eigenaar werd besloten de patiënt over te dragen aan de kliniek en de kliniek zou de behandeling van de patiënt overnemen.
De toenmalig aanwezige statigere Eline Talen kreeg het veulen als patient toegewezen en werd verantwoordelijk voor de behandeling en de nazorg van deze patient.

Onder algehele narcose werd de wond geheel schoongemaakt en opgefrist. Daarna werd de beschadigde strekpees met behulp van speciaal hechtmateriaal gehecht. Er bleek een fors gedeelte van de huid en onderhuid te zijn verdwenen en het bot was nog steeds gedeeltelijk zichtbaar.
Besloten werd het been onder verband, voorzien van een spalk, te behandelen, teneinde de wond te beschermen en het been steun te geven.
De patient werd onder een regiem van antibiotica en pijnstillers geplaatst gedurende een tiental dagen. Wekelijks werd het verband gewisseld. Na een tiental dagen bleek de peeshechting niet bestand tegen de trekkracht van de pees en de peesstompen, lagen weer los in de wand. Na ongeveer vier weken presenteerde de wond aan het been van het veulen zich zoals op de foto hieronder te zien.







Granulatie weefsel is gevormd aan de onder en bovenkant van de wond. Daar waar de pees ontbreekt kan nog op het bot gekeken worden. Door het beschadigde botvlies was er een gestoorde doorbloeding en derhalve gestoorde voeding en verzorging van het direct daaronder gelegen bot ontstaan. Dientengevolge stierven er stukjes bot af, deze fragmentjes werden uit het wondgebied verwijderd.

                           


Op 17-2-2011 was de wond zover opgevuld met granulatieweefsel dat het overgaan tot de huidtransplantatie gerechtvaardigd leek.
De dag voor de operatie werd het overtollige granulatieweefsel weggesneden. Daar dit weefsel wel rijkelijk van bloedvaten is voorzien doch in het geheel niet voorzien van zenuwen kan dit aan het staande dier gebeuren.



Om de forse bloeding te stelpen gaat het been weer in verband.
In dit geval werd gebruik gemaakt van de zogenaamde “pinch graft”techniek. Dan worden kleine stukjes huid in het wondgebied geplaatst. (lijkt op het poten van slaplantjes)
Voor de borst werd voor dit doel een lapje huid geoogst en in hele kleine stukjes verdeeld.
Nadat al de huidstukjes geplaatst waren werd het been weer in het verband gezet.
Dit bleef een tiental dagen zitten alvorens het verband gewisseld werd, daar bij te vroeg afnemen het gevaar bestaat dat de huidflapjes met het verband worden verwijderd.
De patient werd nabehandeld met een antibiotica en pijnbestrijdingregiem gedurende een tiental dagen. Na de eerste verbandwissel presenteerde het transplantaat zich als kleine eilandjes met nog geringe haargroei.
Het been ging wederom een aantal weken in het verband, hetwelk elke week gewisseld werd.
Het been zag er elf weken na de transplantatie zoals hieronder op de foto te zien is vrijwel geheel genezen uit.



Op vijf mei is de jaarling geheel genezen verklaart. Eline Talen werd, onder dankzegging voor haar grote en plichtsgetrouwe inzet, met betrekking tot FAMORA als leerpaard, van haar verpleegsterstaak ontheven.   


    


Terug naar de inhoud